مقابله با تغییرات اقلیمی و گرمایش زمین با استفاده از ساندویچ پانل

در دنیای امروز اهمیت مصالح و متریال‌های ساختمانی فراتر از کارایی و زیبایی است. این مواد در مقیاسی کلان‌تر بر روی محیط زیست و اقلیم جهان هم تأثیر می‌گذارند. در سال‌های اخیر سازمان ملل متحد بارها در مورد خطرات ناشی از تغییرات اقلیمی و گرمایش زمین هشدار داده است. بر طبق گزارش مؤسسه معتبر بلومبرگ، از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۲ میانگین دمای جهانی به میزان محسوس و قابل‌توجهی افزایش یافته است و این روند گرمایش همچنان سیر صعودی دارد.

گرمایش زمین سبب تغییرات اقلیمی گسترده و چشمگیر در نقاط مختلف دنیا شده است. سیل‌ها و سونامی‌های عظیم در برخی کشورها و گرمای بی‌سابقه و خشکسالی در برخی دیگر، نتیجه‌ی همین تغییرات اقلیمی می‌باشد. هر ساله صدها هکتار از جنگل‌ها به علت گرم شدن زمین در آتش می‌سوزند. اگر این روند گرمایش هرچه زودتر متوقف نشود شرایط به مرحله غیرقابل‌بازگشت خواهد رسید و بشر با خطر جدی و واقعی انقراض روبه‌رو می‌شود.

۲۰ کشور از کشورهای صنعتی تعهد کرده‌اند که برنامه‌هایی را برای مقابله با روند گرمایش زمین اجرا کنند و تا سال ۲۰۳۰ تمام زیرساخت‌های لازم را برای توقف تأثیر مخرب صنعت بر محیط زیست فراهم نمایند. اما در عمل رسیدن به این هدف حتی برای پیشرفته‌ترین کشورها هم کار آسانی نیست. در حال حاضر صنعت ساختمان هم از لحاظ گستردگی و هم از حیث مقیاس، وسیع‌ترین صنعت در کل جهان است و تأثیر زیادی بر محیط زیست و اکوسیستم زمین دارد. ساختمان‌سازی بر خلاف سایر صنایع در تمام کشورهای جهان بدون استثنا رونق دارد و هر ساله بر گستردگی آن افزوده می‌شود.

• ساختمان‌ها چگونه باعث افزایش روند گرمایش زمین می‌شوند؟
• آیا نوع مصالح و متریال‌های مصرفی در ساخت، بر میزان اثرات مخرب ساختمان‌ها موثر است؟
• آجری بودن دیوار یا اجرای آن با ساندویچ پانل از حیث تأثیر بر محیط زیست تفاوتی دارد؟
• چگونه می‌توان از تأثیر منفی سازه‌ها و ساختمان‌ها بر محیط زیست و اقلیم زمین کاست؟

نقش ساختمان‌ها در تولید گازهای گلخانه‌ای (Greenhouse Gases)

تولید گازهای گلخانه‌ای عمده‌ترین عامل موثر بر تغییرات اقلیمی و گرمایش زمین است. کربن دی‌اکسید، متان و دی‌‌نیتروژن مونوکسید از جمله مهم‌ترین گازهای گلخانه‌ای موجود در جو زمین هستند. آنچه مشکل‌ساز است افزایش غیرطبیعی میزان این مواد و همچنین تولید گازهای کلرو فلوئور کربن (CFC) و هیدرو کلرو فلوئور کربن (HCFC) بر اثر فعالیت‌های انسانی است.

گازهای گلخانه‌ای از یک سو به لایه ازون آسیب می‌زنند و از سوی دیگر با به دام انداختن و محبوس کردن گرما باعث افزایش دمای جو زمین می‌شوند. صنعت ساختمان یکی از منابع اصلی تولید گازهای گلخانه‌ای محسوب می‌شود. صنعت ساختمان با سرعت زیادی در حال رشد است و عملیات احداث هر ساختمان جدید به معنای تولید گازهای گلخانه‌ای بیشتر است. صنعت ساختمان از دو طریق باعث ایجاد و انتشار گازهای گلخانه‌ای می‌شود.

تولید مصالح بنایی عامل تولید گازهای گلخانه‌ای

در فرایند تولید مصالح و متریال‌های بنایی میزان زیادی گازهای گلخانه‌ای تولید و منتشر می‌شوند. حجم گازهایی گلخانه‌ای که در مراحل مختلف تولید مصالح ساختمانی ایجاد می‌شوند برابر با ۱۵ درصد از کل انتشار گازهای گلخانه‌ای در جهان است. با افزایش نیاز به سازه‌های جدید و سرعت گرفتن ساختمان‌سازی در کشورهای مختلف، استفاده از مصالح و متریال‌های مدرن از جمله ساندویچ پانل که فرایند ساخت پیشرفته‌تری دارند و موجب تولید گازهای گلخانه‌ای نمی‌شوند ضروری می‌باشد. خط تولید ساندویچ پانل در مقایسه با سایر مصالح ساختمانی کمترین اثرات را بر روی محیط‌زیست می‌گذارد. به علاوه دوام ساندویچ پانل و قابلیت استفاده چندباره از آن نقش مهمی در افزایش عمر مفید ساختمان‌ها دارد.

تأمین سرمایش و گرمایش ساختمان‌ها عامل تولید گازهای گلخانه‌ای

منطقه آسایش حرارتی، دمایی است که در آن انسان از لحاظ فیزیکی احساس آسایش دارد و احساس سردی یا گرم بودن نمی‌کند. محدوده‌ی استاندارد آسایش حرارتی در فضاهای داخلی معمولاً بین ۲۲ تا ۲۷ درجه سانتیگراد در نظر گرفته می‌شود. اما در اکثر مواقع دمای هوای بیرون از ساختمان، سردتر یا گرم‌تر از این میزان می‌باشد. به همین دلیل در ساختمان‌ها برای تأمین دمای آسایش در فضاهای داخلی باید به‌صورت مداوم تأسیسات گرمایشی و سرمایشی به کار گرفته شوند.

دستگاه‌های تهویه مطبوع با صرف انرژی زیاد کار می‌کنند. بخش بزرگی از این انرژی مورد نیاز با روش‌هایی تولید می‌شود که برای محیط‌زیست آسیب‌زا هستند و موجب تولید و انتشار حجم عظیمی از گازهای گلخانه‌ای می‌گردند. علاوه بر این انواعی از تجهیزات سرمایشی که بر پایه سیستم تبرید عمل می‌کنند مستقیماً باعث تولید گرما می‌شوند. هرچه تبادل دمایی از جداره‌های ساختمان با به‌کارگیری متریال‌های عایق حرارت مانند ساندویچ پانل کاهش یابد میزان نیاز به صرف انرژی برای سرمایش و گرمایش فضاهای داخلی ساختمان کمتر می‌شود.

ساندویچ پانل؛ آسایش دمایی بیشتر بدون اثرات مخرب

ساندویچ پانل متریالی مدرن و صنعتی است و در فرایند تولید آن از تکنولوژی‌های پیشرفته بهره گرفته می‌شود. تولید ساندویچ پانل بر خلاف تولید سایر مصالح ساختمانی سبب تولید گازهای گلخانه‌ای و در نتیجه افزایش روند تغییرات اقلیمی و همچنین تشدید گرمایش زمین نمی‌گردد. ساندویچ پانل بهترین عایق حرارتی برای ساختمان است. استفاده از ساندویچ پانل در دیوارها و سقف مانع تأثیرگذاری نوسانات دمایی هوای بیرون بر شرایط فضاهای داخلی می‌شود. بدین‌گونه ثبات دمایی در داخل ساختمان حفظ شده و نیاز به فعالیت تأسیسات گرمایشی و سرمایشی کاهش می‌یابد. هر چه استفاده از تجهیزات تهویه‌مطبوع کاهش یابد تولید گازهای گلخانه‌ای هم کمتر می‌شود.

نقش ساندویچ پانل در طراحی غیرفعال (Passive Design)

طراحی غیرفعال یک استراتژی برای طراحی ساختمان‌ها است که در آن هدف ساخت سازه‌ها و بناهایی است که برای تأمین نیازهای حرارتی، وابسته به انواع و اقسام تأسیسات گرمایشی و سرمایشی نباشند. برای این منظور باید حداکثر استفاده از شرایط محیطی موجود صورت گیرد. ساندویچ پانل یکی از مهم‌ترین عناصر ساختمانی برای تحقق طراحی غیرفعال است.

در واقع طراحی غیرفعال در پی آن می‌باشد تا بدون نیاز به انرژی الکتریکی و گاز طبیعی و تنها با بهره‌گیری از انرژی غیرفعال (Passive energy)، همه‌ی استانداردهای آسایشی را در فضاهای داخلی ساختمان تأمین کند. ساندویچ پانل با ایجاد عایق حرارتی، مسئول حفظ این انرژی غیرفعال و جلوگیری از اتلاف آن است. به علاوه در طراحی غیرفعال جداره‌ها نقش مهمی بر عهده دارند و معماران می‌توانند از قابلیت‌های ساندویچ پانل برای دستیابی به بیشترین بهره‌وری استفاده نمایند.

استفاده از ساندویچ پانل راهکاری عملی و مؤثر

مطالعات گسترده نشان می‌دهند که صنعت ساختمان یکی از پنج حوزه اصلی است که برای توقف روند تغییرات اقلیمی، گرمایش زمین و جلوگیری از فاجعه زیستی باید در آنها تغییرات و تحولات عمده‌ای رخ دهد. ساختمان‌ها بزرگ‌ترین و گسترده‌ترین تغییری هستند که انسان در سطح زمین ایجاد می‌کند. ساختمان‌ها هم به‌صورت مستقیم و هم به شکل غیرمستقیم بر روند تولید گازهای گلخانه‌ای و وخیم‌تر شدن روند گرمایش زمین اثر می‌گذارند. مصالح و متریال‌های مورد استفاده در هر ساختمان، تأثیر زیادی بر تعامل آن با محیط پیرامونش دارند. متریال مصرفی تعیین می‌کند که یک ساختمان به چه شکل و تا چه اندازه بر وضعیت اکوسیستم زمین اثر می‌گذارد.

ساندویچ پانل یک متریال نوین می‌باشد که به‌عنوان عایق حرارتی، اتلاف دمایی و مصرف انرژی در سازه را کاهش می‌دهد. با گسترش استفاده از ساندویچ پانل به‌عنوان متریال اصلی برای اجرا و ساخت دیوارها و سقف در ساختمان‌ها می‌توان تأثیر سازه‌ها و ساختمان‌ها را بر گسترش تغییرات اقلیمی و افزایش گرمایش زمین متوقف کرد. ترویج استفاده از ساندویچ پانل یکی از مهم‌ترین و مؤثرترین راهکارهای دولت‌ها برای نجات زمین و ساکنان آن است.

با تبدیل شدن ساندویچ پانل به انتخاب اول سازندگان و پیمانکاران در سراسر جهان، صنعت ساختمان‌سازی حتی می‌تواند به بخشی از راه‌حل مشکل تغییرات اقلیمی و گرمایش تبدیل شود. در این راه تولیدکنندگان بزرگ و اصلی ساندویچ پانل نقش مهمی دارند. شرکت ماموت بالاترین میزان تیراژ تولید ساندویچ پانل را در منطقه خاورمیانه دارد و با تأمین بخش بزرگی از ساندویچ پانل مورد نیاز صنعت ساختمان در این منطقه از جمله تأثیرگذارترین برندها در مقابله با معضل جهانی تغییرات اقلیمی و گرمایش زمین محسوب می‌شود.

کدام نوع ساندویچ پانل بیشترین سازگاری را با محیط زیست دارد؟

هر یک از انواع ساندویچ پانل بسته به مواد اولیه‌ای که در تولید آنها به کار رفته است میزان سازگاری متفاوتی با محیط زیست و طبیعت دارند. نوع ماده عایقی که در هسته پانل قرار می‌گیرد بیشترین نقش را در چگونگی تعامل یک ساندویچ پانل با محیط زیست دارد.

پشم شیشه، پشم سنگ، پلی یورتان و پلی استایرن پرکاربردترین موادی هستند که برای تولید ساندویچ پانل به کار می‌روند. از بین این مواد پلی یورتان بیشترین سازگاری را با محیط زیست دارد. بسیاری از کارشناسان معتقدند که ساندویچ پانل پلی یورتان با ورق گالوانیزه یا آلوزینک بهترین مصالح برای ساخت دیوارها و سقف انواع ساختمان‌ها می‌باشد زیرا هم کارایی و دوام بالایی دارد و هم متریالی سازگار با محیط زیست محسوب می‌شود.